دوستان هماه!
وقتی دیگران آدم موفقی را میبینند و از موفقیت او شگفتزده میشوند یا حسرت میخورند، هرگز نمیاندیشند که او هم مثل هر کس دیگری، بارها شکست خورده، مأیوس شده، احساس ناتوانی کرده یا تردید کرده که راهش درست است یا نه. دیگران فقط لایهی بیرونی را میبینند؛ که موفقیت نهایی است و اطمینان و آرامش و قدرت.
اما واقعیت چیز دیگری است. مردمان مؤثر هم در مسیر راه تردید میکنند؛ گاهی بسیار شدید. آنها هم ناامید میشوند و در طول راه، بارها فکر میکنند ادامهی این راه نادرست یا ناممکن است. حتی مطابق متون آسمانی، پیامبران با وجود بهره بردن از وحی و حمایت الهی، بسیار پیش آمده که ناامید شوند و ادامهی دعوت را ناممکن بدانند یا حتی به دعوت خویش تردید کنند و به درستی آن مشکوک شوند.
آدمهای موفق، به اندازهی بقیه تردید میکنند؛ به اندازهی بقیه مأیوس میشوند؛ به اندازهی بقیه احساس ناتوانی میکنند و بسیار بیش از بقیه شکست میخورند. تفاوت در چیز دیگری است ... تفاوت در نحوهی برخورد با این موقعیتهاست. برای این آدمها، برخلاف سایرین، این موقعیتها منجر به توقف و پیش نرفتن نمیشود.
از تردید، احساس ناتوانی، یأس یا شکست خود ناراحت نشوید. فکر نکنید که فقط شما این حالتها را دارید ... یاد بگیرید چه گونه با آنها برخورد کنید تا مبدل به مسیر پیشرفت شوند!
